سخنان شارزدافیر خاص سفارت ایالات متحدۀ امریکا در کابل سفیر هوگو لارِنس به مناسبت پذیرایی چهارم جولای

رئیس اجرائیه عبدالله، قاضی قضات، وزیران، اعضای پارلمان، سفیران، خانمان، اقایان و همه دوستان.

اسلام علیکم! به سفارت ایالات متحدۀ امریکا خوش آمدید، از پیوستن با من،همسرم لیزیت و تمام کارمندان ماموریت ما به‌خاطر تجلیل جشن روز استقلال سپاسگزار هستم. اجازه دهید که که از حضور پر افتخار رئیس اجرائیه مجددآ تشکری نمایم. او یک رهبر نیرومند و وطن دوست است که من برایشان بسیار زیاد احترام دارم. من رئیس اجرائیه را دوست خود می‌دانم و مهمتر از آن آیشان دوست دیرینۀ ایالات متحدۀ امریکا هستند. اجازه دهید که از معاون ماموریت ما دینس هیرن و دستیار معاون ماموریت ستیف باندی که در اینجا حضور دارند، تشکری خاص نمایم. آنها در طی سال گذشته توانایی من بوده اند و از همکاران بسیار وفادار و صادق دفتر بوده اند، دیپلومات‌های برجسته و در اوقات دشوار رهبری نیرومند داشتند. آنها در اواخر تابستان ما را ترک خواهند نمود، خواستم که از کارکرد‌های عالی شان تقدیر نمایم.

چهارم جولای روزی است که در آن همه امریکایی‌ها به‌خاطر بازتاب تاسیس ملت بزرگ ما و ارزش‌های را که ایالات متحده احتوا می‌کند، گردهم جمع می‌شوند، جای بسیار مسرت است که این مناسبت را همرای همۀ شما شریک می‌سازیم.

اجازه دهید که در مورد معنی و مفهوم این رخصتی چند نکته را یاداور شوم – چون‌که ما امروز این‌جا در افغانستان از این روز تجلیل به‌عمل می‌آوریم.

۲۴۱ سال پیش‌، نیاکان بنیانگذار کشور ما، ایالات متحدۀ امریکا را بر اساس اصول عدالت و آزادی، حاکمیت قانون و استقلال تاسیس نمودند. هرچند ما به دوره های آزمایش و مشقت مواجه شدیم، اما با حکمت و خرد نیاکان بنیانگذار ما و قانون اساسی را که آیشان درست نمودند که در آن ارزش‌های اساسی گنجانیده شده بود، رهنمایی شدیم. در آن زمان این نظر بسیار افراطی و رادیکال بود که تاسیس یک ملت براساس تقدس و روحانیت صورت بگیرد و حکومت‌ها به شهروندان‌شان پاسخگو باشند. نظر انقلابی این بود که مردم با اقتدار هستند و باید حرف آخر را بگویند.

مردم امریکا برای  ‌به‌دست‌ آوردن و حفظ استقلال شان قربانی بزرگ دادند و متحد باقی‌ماندند. آنها بطور آشکار به آن افتخار می‌کنند و سالانه از آن تجلیل می‌نمایند. افغان‌ها نیز همانند امریکایان به استقلال‌شان زیاد ارزش قایل هستند و برای قرن‌ها در حفظ و نگهداری‌ آن قربانی‌های زیادی را متحمل شده اند. به همین منظور ما بسیار خرسند هستیم که جشن استقلال خود را یکجا با برادران افغان خود در کابل تجلیل می‌کنیم.

من همیشه به مخاطبان خود می‌گویم که هیچ کشوری در جهان بیشتر از افغانستان قربانی تروریست‌ها و حمله‌های تروریستی نشده است. در واقع، افغان‌ها ۴۰ سال خشونت را متحمل شده اند که با اشغال جنایت کارانۀ شوروی بالای این ملت صلح آمیز آغاز شد و ارتش سرخ نزدیک به ۲ میلیون افغان را به‌قتل رساندند. این ملت جنگ‌های خونین گروه‌های مجاهدین را نیز متقبل شد که پس از آن دورۀ تاریک طالبان به‌وجود آمد.

باوجود آزمون‌ها و مشقت‌ها، افغان‌ها در طی ۱۶ سالِ گذشته به پیشرفت‌های چشمگیر نایل شده اند . و من باور دارم که افغانستان به آن روز‌های تاریک گذشته بر نمی‌گردد. ایالات متحده به مردم افغانستان تعهد قاطع دارد و ما به هیچ جایی نمی‌رویم و شانه به شانه با شما باقی می‌مانیم. ما این کار را نه تنها به‌خاطر همبستگی با مردم قوی ومقاوم انجام می‌دهیم، بلکه به‌خاطر منافع  انجام می‎دهیم.

بنابراین، تعهد ما متزلزل نخواهد شد و حمایت قاطع خود را از حکومت وحدت ملی و سرمایه گذاری‌ در این کشور ادامه می‌دهیم، اداره رئیس جمهور ترامپ  در متحد باقی ماندن افغان‌ها و دوبرابر نمودن تلاش‌های شان برای یک آینده بهتر کمک می‌نماید. بسیار زیاد مهم است که حکومت وحدت ملی — با همکاری رهبران سیاسی راستین — در نهاد‌های ملکی و امنیتی اصلاحات لازم را دوباره به وجود آورد. بیایید که منتظر روزی باشیم: که مردم افغانستان در برابر فساد و سوءاستفاده تحمل اندک داشته باشند. افغان‌ها میخواهند که اشخاص شایسته و صادق در مقام‌ها قرار داشته باشند تا در قوی ساختن و سالم ساختن نهاد‌های دولتی که برای مردم پاسخگو باشند،همکاری نمایند.

همان‌گونۀ که دوستان افغان من در یادآوری این موضوع پیشدست و همنظر هستند، فساد سرطانی است که ملت را به‌سوی تباهی می‌کشاند. من می‌دانم که رئیس جمهور غنی و رئیس اجرائیه عبدالله در مبارزه با فساد متعد هستند اما آنها به کمک افغان‌هایی که میهن شان را دوست دارند، نیازمند هستند.هنوز هم کار‌های برای انجام دادن در امر از بین بردن این سرطان باقی است. این فرهنگ معافیت از مجازات باید خاتمه یابد و آنانیکه بطورغیر قانونی پول مردم را به غارت بردند، باید تحت پیگیرد قانونی قرار بگیرند. آینده افغانستان به جوانان وابسته است – جوانان دورآندیش که به ساختن آینده افغانستان معتقد هستند که به همه مایۀ افتخار است؛ کار آفرینان جوان مشاغل و فرصت‌های تجاری جدید را ایجاد می‌کنند. رهبران سیاسی و اقتصادی این کشور باید فرصت‌ها را به این نسل جدید فعال و پویا واگذار نمایند. و برگزاری انتخابات پارلمانی قابل اعتماد در سال آینده و انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۹ از مسوولیت‌های رهبران سیاسی داخل و بیرون از نظام شمرده می‌شود. این انتخابات برای بازگرداندن اعتماد و حمایت عمومی در نهاد‌های دیموکراتیک و رهبران که از مردم نمایندگی می‌کنند، حیاتی و مهم پنداشته می‌شود.

طوریکه شما در این‌ جا مشاهده نمودید موضوع امسال ۴ جولای به‌ افتخار رویداد نیواورلنیز اختصاص یافته است. در سال ۲۰۰۵ زمانی که طوفان و تندباد کاترینا در نیواورلنیز فرود آمد و دروازۀ سیل گیر شهر را شکست، ما با یک چالش تاریخی روبرو شدیم. سیلاب که ۸۰ فیصد بزرگ‌ترین شهر ایالات متحده – طلسم جهانی، مهم‌ترین مرکز در زمینۀ موسیقی و دارای قلب بزرگ را فرا گرفته بود، ویران نمود. این طوفان جان ۱۰۰۰  تن را گرفت، ده‌ها هزار خانه را از بین برد و ۱۳۵ میلیارد دالر خسارت مالی را به‌بار آورد و بیش از نیمی شهروندان در حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر را مجبور به ترک خانه های شان کرد. پسر من در نیواورلنیز زنده گی می‌کند، پیشرفت اندک اندک این شهر از آن ویرانی برای من بسیار با ارزش است. و هر باری که من از نیواورلنیز بازدید می کنم، من از بازسازی دوباره شهر و انعطاف پذیری جامعه محلی، شگفت زده می شوم. مردم نیواورلنیز و امریکایی‌ها ساحل به ساحل همیشه استقامت به خرچ دادند، و ما امروز به آن عزم و اراده افتخار می‌کنیم.

من روحیه و ارادۀ یکسانی را در افغانستان می‌بینم که من را متواضع می‌سازد. بنابرین، مبارزه در افغانستان بین افرادی است که می‌خواهند مردم را صاحب قدرت کنند و برایشان آزادی به‌بار آورند در مقابل آن‌های که می‌خواهند که همنوعان شان‌را به شکل روحی و جسمی مطیع خود سازند. مبارزه در این سرزمین تاریخی میان اکثریت مردم، آن‌های می‌خواهند وطن شان را دوباره بازسازی نمایند و برای پسران و دختران شان آینده بهتر بسازند، در مقابل گروۀ کوچک است که بدون نفرت و رفتار‌های خشونت آمیز و یرانگر چیزی دیگر بلد نیستند. مبارزه در افغانستان همانند طبعیت انسان و تاریخ بشری قدیمی است. من هیچ شک ندارم که این نیرو های نور، ایمان و عشق کامیاب می‌شوند و صلح را برقرار خواهند کرد و باعث افتخار هزاران امریکایی جوان، افغان‌ها و متحدین ای که در این راه قربانی شده اند، خواهند شد.

همان‌طوریکه ما بطور مشترک در این مبارزه مواجه هستیم، بیایید که زمان‌های تاریک را در مبارزه به‌خاطر استقلال فراموش نکینم، زمانیکه پیروزی نور کم رنگ و تاریک به نظر می‌رسد، اما اجازه دهید که ۴ جولای را که میلیون‌ها امریکایی  به عنوان روز تجدید ایمان، آرزو و آزادی یاد می‌کنند، جشن بگیریم. در پایان اجازه دهید که به برکت نور نمادین شهدای ما صلح و رفاه به این سرزمین نجیب افغانستان راه باز کند.

از این‌که امروز با ما از روز تولد امریکا تجلیل می‌کنید، تشکر می‌کنم – از دوستی تان تشکر. 4 جولای به شما مبارکباد.